Σύνταξη κειμένου: Elsa και Rose
Η Elsa και η Rose (40 και 38 ετών αντίστοιχα) είναι ένα ζευγάρι γυναικών που ζει στην Αθήνα, βλέπει και σχολιάζει για το κοινό του lesbianportal.gr μια ταινία κάθε εβδομάδα. Τα κορίτσια δεν είναι κριτικοί κινηματογράφου αλλά μας περιγράφουν η κάθε μια με τον τρόπο της (η μία πάντα ενθουσιώδης και ταινιόφιλη, η άλλη βαριέται εύκολα και αγωνίζεται να μείνει ξύπνια όταν βλέπει έργα) τις εντυπώσεις τους από τις ταινίες που βλέπουν μαζί!
Η ταινία: Το ξεκίνημα μιας σχέσης δύο γυναικών που έχουν γνωριστεί δτο διαδίκτυο. Κοινά σημεία και διαφορές προκύπτουν καθώς τα κορίτσια γνωρίζονται καλύτερα.
Elsa: λοιπόν για έλα λίγο εδώ να μου πεις τώρα γιατί νομίζω πως ήταν μια ενδιαφέρουσα ταινία;
Rose: ναι ωραία ήταν. Αυτό που έχω να πω για αυτή την ταινία είναι ότι η μικρή δεν ήξερε τι ήθελε και η μεγάλη ενώ έλεγε ότι κάνει υπομονή, στην πραγματικότητα δεν έκανε καμία υπομονή
Elsa: ναι- ισχύουν και τα δύο…
Rose: αυτό… σπασαρ@δω και η μικρή γιατί ήταν μια έτσι- μια γιουβέτσι, ενώ η άλλη δεν έκανε υπομονή…
Elsa: ζητούσε υπομονή η μικρή αλλά δεν πατούσε στα πόδια της και δεν έκανε κάποια πρόοδο για να έχει και η άλλη κάπου να κρατηθεί
Rose: μας έκοψε και λίγο απότομα στο τέλος της… μας άφησε έτσι μια αίσθηση θυμού…
Elsa: θεωρείς πως αν δεν είχε αποφασίσει ο σκηνοθέτης να το κόψει απότομα, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια νουβέλα, σε μια ιστορία με μέλλον; Κάπως να τα ξαναβρίσκανε; Κάπως, π.χ., να γυρνούσε η μεγάλη και να της έλεγε «πάμε με τους δικούς σου ρυθμούς» ή να ξυπνούσε η μικρή και να διεκδικούσε τη μεγάλη με αποφασιστικότητα;
Rose: ναι, σε έναν κόσμο πλασματικά φτιαγμένο… ίσως! Όχι δεν θεωρώ ότι οι άνθρωποι αλλάζουν εύκολα. Η κάθε μια είχε την ταχύτητα της και κάποιο πλαίσιο μέσα στο οποίο προσδιοριζόταν. Εσύ δηλαδή τι προσδοκίες είχες1
Elsa: Ως ταινία θεωρώ ότι μας άφησε πραγματικά στη μέση. Μας έδειξε το ένα κομμάτι του θέματος το οποίο είναι πολύ ρεαλιστικό. Ότι δηλαδή υπάρχει αναποφασιστικότητα εκεί έξω και ειδικά στις ομόφυλες σχέσεις είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα στο να υπερασπιστείς την απόφαση σου να έχεις μια τέτοια σχέση
Rose: θα περίμενες όμως ως ταινία να πάρει μια τροπή, σωστά;
Elsa: Ε ναι… κάποια από τις δύο να «πλησιάσει» τους ρυθμούς της άλλης…
Rose: εντάξει αλλά γιατί να πιεστεί αυτή η κάποια από τις δύο; Γιατί να πρέπει να σπιντάρει η μικρή ή να κάνει υπομονή η μεγάλη; Δεν συμβαδίζουμε – άντε γειά….
Elsa: εεε… ξέρω γω… για να νικήσει ο Έρωτας!!!
Rose: …καλά, άντε βάλε πιτζαμάκια τώρα και άσε τον έρωτα να νικήσει εκεί που βγαίνει και από τους δύο αβίαστα
Elsa: …πες ότι θες να δεις το βρακί μου και γι αυτό μου κρύβεις τα πιτζαμάκια μου και τα ψάχνω….
Rose: …να πάρεις καθαρά από το πρώτο συρτάρι…. δεν έχω κρύψει το συρτάρι!
Elsa: Εγώ λοιπόν νομίζω σε μια τέτοια κατάσταση- κάποια πρέπει να κάνει ένα βήμα προς το «μαζί»… είτε η μικρή να βγει από το καβούκι της και να ζήσει τη σχέση της, είτε η μεγάλη να αποφασίσει πως την ενδιαφέρει η συγκεκριμένη σχέση και άρα να κάνει την απαραίτητη υπομονή μέχρι να ενεργοποιηθεί η κοπέλα της
Rose: δεν είσαι υποχρεωμένη να περιμένεις την άλλην να πάρει απόφαση να κάνει κάποια πράγματα που για εσένα είναι αυτονόητα…
Elsa: …σίγουρα υπάρχουν όρια… και συγκεκριμένα εδώ δεν μας έδειξε η ταινία ότι αξίζει τον κόπο η μικρή… για μ@λακιστίρι την έκοψα…
Rose: …γενικά η πορεία τους δεν έδειξε ότι μπήκαν και οι δύο με τη λογική να παλέψουν κάτι… η μεγάλη δεν είχε τίποτα να χάσει και η μικρή από μια πολύ συντηρητική οικογένεια, άρχισε να ξετσουμίζει χωρίς να ξέρει τι της γίνεται…
Elsa: …η μικρή ακόμα ψάχνει τα πατήματα της και νομίζω ότι φέρει και έναν συντηρητισμό μέσα της
Rose: επίσης μας άφησε στη μέση η ταινία και είχε και πολύ αργή ροή.
Elsa: το νόημα ήταν να μας δείξει τη διαφορετική προοπτική που βάζει κάθε άτομο σε μια νέα γνωριμία
Rose: Ναι, μπορεί…αλλά βλέπουμε ότι τελικώς και οι δύο πιέζονταν…
Elsa: …η μεγάλη πίεζε για να δει που βρίκονται….
Rose: ναι, αλλά αφού βλέπεις ότι η άλλη είναι μια μπρος πέντε πίσω, αποχωρείς και βλέπεις… δεν κάθεσαι να πιέσεις… και ειδικά ένα άτομο σφιχτό στο να εκφραστεί… αλλά που να καταλάβετε εσείς…..
Elsa: …ποιοι «εμείς» αγάπη μου;
Rose: εσείς γενικά… που δεν καταλαβαίνετε τους ανθρώπους που δεν εκφράζονται εύκολα…. πρέπει με το στανιό να τους βγάλετε συναίσθημα, αντί να τους αφήσετε να εκφραστούν μόνοι τους….
Elsa: ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ! Δεν θα πάθετε τίποτα αν εκφράσετε αυτά που νιώθετε αντί να πρέπει να μυρίζουμε τα νύχια μας για το αν θέλετε κάτι ή όχι… μια σχέση θέλει ανατροφοδότηση… και από τους δύο. Και η συναισθηματική έκφραση δίνει ασφάλεια και επιβεβαίωση στον άλλο…
Rose: …κάποιοι δεν μπορούν…
Elsa: …κάποιοι είναι ανάπηροι…
Rose: whatever…. αφήνεις τον άλλον να λυθεί σιγά σιγά… αν σε ενδιαφέρει δεν τον πιέζεις… αφήνεις τον άλλο να έρθει σε εσένα, δεν πας με το ζόρι να τον κάνεις να εκφράσει αυτό που εσύ θες να ακούσεις….
Elsa: ναι ρε μωρό, αλλά πόση υπομονή πια; Πόσο να περιμένεις μέχρι να λυθεί ο άλλος και να έρθει σε εσένα;
Rose: εκεί είναι τα όρια… αν δεν αντέχεις να κάνεις άλλη υπομονή, φεύγεις…
Elsa: ή φεύγεις ή του κοπανάς το τηγάνι στο κεφάλι μπας και πάρει μπρος- αν αντιλαμβάνεσαι πόσο κρίμα είναι να χαλάσεις τη σχέση με το να φύγεις….
Rose: ναι ναι, μεγάλη επιτυχία θα έχει αυτό…
Elsa: επιτυχία δεν θα έχει αλλά θα έχει μια ζωηρή δραματοποίηση της κατάστασης!!! Νομίζω ότι είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρο το να έχεις ένα όμορφο βράδυ με έναν άνθρωπο και να ξυπνάς και να βλέπεις έναν άλλο άνθρωπο. Να είναι μαζεμένος, μαγκωμένος, αμυντικός…. Τι υπομονή να κάνεις εκεί; Πόσο σου τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια;
Rose: ο βασικός κανόνας: όταν ρωτάς «τι τρέχει» και σου απαντάει «δεν έχει να κάνει με εσένα»… ΜΕ ΕΣΕΝΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ! Χαχαχαχα..
Elsa: χαχαχχαχα… είναι σαν το «δεν είναι αυτό που νομίζεις»… Που είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις!
Rose: Εντάξει εδώ όντως έχουμε μια κοπελίτσα που είναι σαφώς ανώριμη… αλλά και η μεγάλη δεν χρειάζεται να πιέζει… αφού βλέπεις ότι ο άλλος δεν σου δίνει απαντήσεις- απλώς φεύγεις….
Elsa: πήγε να φύγει αλλά την κράτησε η μικρή….
Rose: καλό π@τανάκι και αυτή!
Elsa: χαχαχχαχαχα…
Rose: να κρίνουμε ξέρω γω ηθοποιίες?
Elsa: τι να κρίνουμε; Μια βιωματική ταινία είναι, πολύ low budget… ούτε σκηνικά ούτε κουστούμια, ούτε σκηνογραφία… εστιάζει στην ιστορία του ζευγαριού και μόνο… μην περιμένουν δηλαδή να δουν κάτι επικό
Rose: να τη δουν πάντως γιατί έχει ένα point….
Elsa: ναι ναι- έχει μια ιστορια που τη συναντάμε συχνά στα ομόφυλα ζευγάρια…. ;eναν χαρακτήρα μαζεμένο και ένα πιο ξεπεταγμένο….
Rose: dεν είναι κουραστική ταινία
Elsa: βαθμολογίαq
Rose: 2 με το ζόρι…
Elsa: όχι ρεεε… 2 έβαλες και στο σπλάτερ, την αηδία που είχαμε δει… τόσο χάλια;
Rose: καλά, με έπεισες… βάλε 3!
Elsa: μμμ… είναι 2.700 να τ’ αφήσω;
Rose: άστο μωρέ, θα φάμε και την επόμενη μέρα!
Elsa: χαχαχαχα…
Rose: εσύ θα βάλεις παραπάνω από 3;;
Elsa: όχι οκ… αλλά θα βάλω 3 καθαρό… όχι λιγότερο… είναι αργή ταινία αλλά είναι πολύ ρεαλιστική και μου άρεσε αυτό γιατί το έχουμε βιώσει κατά καιρούς σε σχέσεις…
Rose: …ντάξ… οκ, το δέχομαι… θα δούμε κι’ άλλη;
Elsa: όχι μωρέ, πήγε αργά, δεν θα σηκωνόμαστε αύριο…
Rose: ωραία, κάνουμε το τσιγάρο και πάμε για δοντάκια;
Elsa: …ναιαιαιαι… νανιιιιι….
Είδος: Δράμα, Σκηνοθεσία: Bogdan Theodor Olteanu, Σενάριο: Silvana Mihai, Florentina Nastase, Bogdan Theodor Olteanu,Παίζουν: Silvana Mihai, Florentina Nastase, Denisse Moise, Carol Ionescu, Ana Covalciuc, Karin Budrugeac, Χώρα Παραγωγής: Ρουμανία, Γλώσσα: Ρουμάνικα
Άλλες κριτικές: Οι άγνωστες ιστορίες του Άρμιστεντ Μόπιν, Όλα στην οικογένεια, Με λένε Ζονάς, Τhe Half of It, Love Song, The perfection, The Prom, Γεύσεις και Χρώματα, Ένας κρυφός έρωτας, Carol, Matter, Duck Butter, Ελίζα και Μαρσέλα, A New York Christmas Wedding, The feels
