The Perfection: Θρίλερ

Η Elsa και η Rose (40 και 38 ετών αντίστοιχα) είναι ένα ζευγάρι γυναικών που ζει στην Αθήνα, βλέπει και σχολιάζει για το κοινό του lesbianportal.gr μια ταινία κάθε εβδομάδα. Τα κορίτσια δεν είναι κριτικοί κινηματογράφου αλλά μας περιγράφουν η κάθε μια με τον τρόπο της (η μία πάντα ενθουσιώδης και ταινιόφιλη, η άλλη βαριέται εύκολα και αγωνίζεται να μείνει ξύπνια όταν βλέπει έργα) τις εντυπώσεις τους από τις ταινίες που βλέπουν μαζί!

Η ταινία: η Σάρλοτ ήταν κάποτε μια εξαιρετική τσελίστα που διέκοψε απότομα την καριέρα της για να αφοσιωθεί στην άρρωστη μητέρα της. Μετά το θάνατο της τελευταίας, η Σάρλοτ αναζητά τον μέντορα της – έναν πανίσχυρο άνθρωπο που διευθύνει την καλύτερη μουσική ακαδημία. Πλέον όμως το νέο αστέρι είναι μια άλλη πολύ ταλαντούχα μουσικός, η Λίζι. Ανάμεσα στα δύο κορίτσια θα δημιουργηθεί μια σχέση έντονου πάθους που όμως θα σημαδευτεί ανεπανόρθωτα από τη ζήλια της Σάρλοτ για τη λαμπρή καριέρα που ανοίγεται μπροστά στη Λίζι. Τα κορίτσια αποφασίζουν να κάνουν ένα χαλαρωτικό ταξίδι στην ενδοχώρα της Κίνας και εκεί η Σάρλοτ θα βρει ευκαιρία να εκτελέσει το σχέδιο εκδίκησης της… Αίμα και ακραίες σκηνές, σίγουρα θα φέρουν τον θεατή της συγκεκριμένης ταινίας στα όρια του.

Elsa: …στο τέλος της ταινίας καταλαβαίνουμε γιατί λέγεται Perfection…

Rose: …άσε με- με τις μ@κιες που με βάζεις και βλέπω….

Elsa: χαχαχαχχαχαχαχα….

Rose: …..χαχαχαχαχχα…. μα πραγματικά τι θες να σχολιάσω;

Elsa: (μας έχει πάρει πολύ ώρα να ξεκινήσουμε να μιλάμε γιατί γελάμε νευρικά και οι δύο μετά από αυτά που είδαμε)… εντάξει πολύ σκληρές σκηνές, πρέπει να σου αρέσουν το αίμα και οι σπλατεριές για να καταφέρεις να δεις τη συγκεκριμένη ταινία….

Rose: …μα είναι ότι πιο άρρωστο έχουμε δει… γελάω για να μην αρχίσω να ουρλιάζω!

Elsa: …είναι άρρωστο όντως… νομίζω η λέξη που το χαρακτηρίζει είναι… Twisted…

Rose: …διεστραμμένο… Αμάν βρε αγάπη μου… μια ταινία της προκοπής να φέρεις μια φορά…τι κριτική θα γράψουμε πάλι;

Elsa: …καλά κοίτα- κάτι τέτοια άρρωστα, έχουν κοινό που τα ακολουθεί…πιστεύω θα βρεθούν αναγνώστριες μας που θα γουστάρουν τις σπλατεριές και θα ψηθούν να το δουν. Έχει γίνει ούτως ή άλλως viral και έχει ξεσηκώσει άπειρα σχόλια στα social…

Rose: …εγώ το βρήκα αηδιαστικό… αηδία και διαστροφή… χάλια κορίτσια…. απορώ πως το γυρίζανε, εγώ αν ήμουν ηθοποιός και με βάζανε να γυρίζω τέτοιες βλακείες, θα γελούσα όλη την ώρα

Elsa: …εντάξει δίκιο έχεις … αλλά για να το δούμε συνολικά… δεν βρίσκεις ότι τελικά είχε ένα point;

Rose: …ε τώρα τι να σου πω. Ναι, τελικά είχε ένα νόημα. Και έντονο νόημα- επίκαιρο θα έλεγα σχετικά με το κίνημα #metoo που βιώνουμε… ήρθε μια δικαίωση στο τέλος

Elsa: ναι αυτό νομίζω και εγώ. Είναι μια πολύ ακραία ταινία και πραγματικά έχεις χίλιους λόγους και αφορμές να την σταματήσεις σε πολλά σημεία γιατί θεωρείς είτε ότι βλέπεις κάτι αναίτια ακραίο είτε ότι δεν έχει νόημα ο χρόνος που σπαταλάς για να δεις κάτι που σου κάνει κόμπο το στομάχι. Όμως σε πάει κάπου. Έχει μια σαφή κατάληξη- έχει Νέμεση…

Rose: ναι έχει σίγουρα. Απλώς νομίζω πως ο σκηνοθέτης παίζει με τα νεύρα μας μέχρι να μας φτάσει στο τέλος της ταινίας όπου καταλαβαίνουμε τι γίνεται και γιατί γίνεται…

Elsa: με τα νεύρα, το στομάχι και την αισθητική μας…τουλάχιστον σε τρία σημεία είπαμε να το κλείσουμε και να δούμε κάτι άλλο, απλώς επειδή γελούσαμε, αφήσαμε την ταινία να εξελίσσεται και έτσι μας ξαναέβαζε στην πλοκή της…

Rose: με πολύ δυσκολία την τελειώσαμε αυτή την ταινία- να το πεις αυτό… ότι μέχρι τη μέση της, απλά χαζεύαμε και γελάγαμε με τις αηδίες που βλέπαμε…

Elsa: θα το γράψω αυτό φυσικά, και θα γράψω πως φτάνοντας στο μέσο της ταινίας είχαμε αποφασίσει να την κάψουμε. Ότι δηλαδή δεν θέλαμε να γράψουμε κριτική και να τη συμπεριλάβουμε στις ταινίες του lesbianportal. Θεωρήσαμε πως είναι ότι χειρότερο έχουμε δει μέχρι σήμερα. Αλλά προς το τέλος, άρχισε να βγάζει νόημα… καταλάβαμε το εννοιολογικό της πλαίσιο και το τι ήθελε να προβάλλει ο δημιουργός της…

Rose: …απλώς να ξέρετε κορίτσια ότι το προβάλλει με πολύ ζόρικο τρόπο που σίγουρα θα σας φέρει στα όρια σας

Elsa: οκ, είμαστε σαφείς… για πάμε τώρα να δούμε την ουσία της ταινίας. Είναι τόσο επίκαιρη σχετικά με τη σεξουαλική εκμετάλλευση στον χώρο των καλλιτεχνών από αυτούς που έχουν θέσεις εξουσίας και ισχύος

Rose: σου δείχνει το πως μπορεί να είναι στημένο ένα σάπιο σύστημα και πόσο μπορεί όλη αυτή η κακοποίηση να διαστρεβλώσει τον ψυχισμό ενός νέου ανθρώπου που προσπαθεί να ξεκινήσει τη ζωή και την καριέρα του γεμάτος όνειρα

Elsa: τρείς ψυχές κατεστραμμένες… που δεν ησυχάζουν ακόμα και όταν φτάσουν στην κάθαρση… καμία δυνατότητα να ισορροπήσουν ψυχικά. Η κάθε τους απόφαση είναι άρρωστη ενώ η λύτρωση απλώς αναδεύει μια σαδο-μαζοχιστική πραγματικότητα…

Rose: …ουσιαστικά δεν υπάρχει λύτρωση… η εκδίκηση δεν φέρνει λύτρωση…

Elsa: …και ενεργειακά αν το δούμε, η εκδίκηση συντηρεί τη χαμηλή δόνηση… δεν συγχωρείς… δεν το ξεπερνάς… δεν πας παρακάτω… παραμένεις εκεί δέσμιος της κακίας…

Rose: … πως θα μπορούσαν όμως να συγχωρέσουν ρε συ αγάπη; Όταν ο άλλος σε έχει βλάψει τόσο δομικά… καλά τα λες για δονήσεις, αλλά πρακτικά πως γίνεται να τον αφήσεις να αλωνίζει και να πας παρακάτω…

Elsa: …καταρχάς δεν τον αφήνεις να αλωνίζει. Ζεις σε μια ευνομούμενη πολιτεία που υπάρχουν νόμοι και εφαρμογή τους. Και ναι, οκ, μπορεί να είναι μπάχαλο και να μπλέκεις σε μια φοβερή γραφειοκρατία που συνήθως σε γδέρνει ψυχικά μέχρι να αποδώσει την όποια δικαιοσύνη- αλλά αυτό είναι το μόνο που έχεις στα χέρια σου. Η αυτοδικία δεν είναι σε καμία περίπτωση λύση. Η συγχώρεση επιβάλλεται πρωτίστως για τον εαυτό σου. Για να γαληνέψει η δική σου ψυχή από το κακό που σου επέβαλαν και βίωσες

Rose: συνήθως όμως- ο ισχυρός, έχει τις άκρες του μέσα στο σύστημα και απλώς βγαίνει αλώβητος… και εσύ ο τρελός της ιστορίας…

Elsa: να όμως που όταν οι περιπτώσεις γίνονται πολλές, το σύστημα καταρρέει… όταν ο ένας παίρνει θάρρος από τον άλλο και αποκαλύπτει τη βία που δέχθηκε- τελικά ο ισχυρός χάνει την κοινωνική αξιοπιστία του και αρχίζει να φαίνεται όλη η σαπίλα…

Rose: ωραία, να έχεις το θάρρος να το φανερώσεις… πως όμως τον συγχωρείς για το κακό που σου έκανε?

Elsa: «Συγχωρώ» σημαίνει χωράω μαζί… χωράτε και οι δύο στο ίδιο σύμπαν. Εκείνος με την κατάρα του που βασανίζει τη δική του ψυχή. Εσύ με την ελεύθερη βούληση σου να μην διαιωνίζεις την κακία, την αδικία, τη βία… ακόμα και όταν την έχεις υποστεί στο πετσί σου. Αναγνωρίζεις το δικαίωμα του να είναι κακός. Δεν θα τον αλλάξεις εσύ, δεν θα τον διδάξεις, δεν θα τον σωφρονίσεις και σίγουρα δεν θα τον σώσεις από τον κακό του εαυτό. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να περιχαρακώσεις τα δικά σου όρια ώστε να μην “διαντιδράς” μαζί του.

Rose: Ναι – αλλά πως θα βγάλεις από το μυαλό σου τη σκέψη να του κάνεις κακό; Να τον δεις να υποφέρει για αυτά που σου έκανε;

Elsa: μια σκέψη είναι. Φυσικά και μπορείς να την μπλοκάρεις. Να σταματήσεις να σκέφτεσαι οτιδήποτε περιλαμβάνει πόνο… οτιδήποτε διαιωνίζει τη βία. Δεν είναι δική σου ευθύνη να αποδώσεις δικαιοσύνη. Αν σε βοηθάει, μπορείς να είσαι απολύτως σίγουρη πως το σύμπαν – ο θεός – η φύση – η δράση/αντίδραση, όπως θες πες το, θα επιφέρει από μόνη της αυτό που εσύ ονομάζεις δικαιοσύνη. Αυτός δηλαδή που προκαλεί πόνο, να είσαι σίγουρη ότι θα υποφέρει. Ήδη υποφέρει. Ήδη βιώνει ανισορροπία. Και αυτό συμβαίνει σε όλα του τα επίπεδα…  ψυχικό, πνευματικό, σωματικό… Βιώνει μια κόλαση μέσα στην ίδια του την κακία

Rose: άρα, τον αφήνεις και πας παρακάτω…

Elsa: ακριβώς… δεν ασχολείσαι μαζί του. Τον αφήνεις στο καζάνι του… χωράει και εκείνος στη φύση. Χωράτε μαζί. Όχι με διάδραση αλλά ταυτόχρονα.

Rose: …πολύ δύσκολο να το κάνεις όταν έχεις πληγωθεί τόσο πολύ…

Elsa: …όταν το κάνεις, θα βιώσεις το πόσο λυτρωτικό είναι για εσένα. Σαν να βγαίνεις από ένα λάκκο γεμάτο λάσπη και να προχωράς μπροστά. Ο λάκκος είναι πίσω σου και σίγουρα σου λέρωσε τα ρούχα, αλλά εσύ δεν είσαι πλέον μέσα στο λάκκο… προχωράς … και η λάσπη κάποια στιγμή στεγνώνει και πέφτει από πάνω σου. Αφήνει λεκέ – το μάθημα της ενσάρκωσης- αλλά δεν έχει βάρος και δεν σε επηρεάζει

Rose: …μεγάλη κουβέντα… να όμως που μια εντελώς καμένη ταινία, μπορεί να γίνει αφορμή για να τεθεί ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Νομίζω αυτό ήταν το μέλημα του σκηνοθέτη. Και το κατάφερε… Μας αηδίασε, αλλά τουλάχιστον έδωσε ένα νόημα…

Elsa: μας δείχνει πως η εκδίκηση σε κρατά δέσμιο στην ίδια κατάσταση από την οποία θες να ξεφύγεις… αναμασάς την ίδια τσίχλα… παραμένεις στην ίδια δόνηση…

Rose: άρα η καλύτερη εκδίκηση είναι το να πας παρακάτω…

Elsa: …η καλύτερη στάση ζωής… όχι για να του δείξεις εκείνου τι θα πάθει… αλλά για να σταματήσεις να ασχολείσαι με ένα τόσο προβληματικό άτομο. Να το βγάλεις εντελώς από τη ζωή και την πραγματικότητα σου. Να ζήσεις τη δική σου ζωή χωρίς προβληματικούς ανθρώπους. Δικαιοσύνη θα επιβάλλει το σύμπαν και ο δικαστής. Εσύ απλώς θα επιλέξεις να απομακρυνθείς από το άτομο αυτό

Rose: είναι όμως πολύ σημαντικό να καταγγείλεις την όποια κακοποίηση. Να μην την αποσιωπήσεις…

Elsa: φυσικά και είναι… να πάρεις θάρρος και να δώσεις και εσύ με τη σειρά σου κουράγιο σε όλους όσους έπαθαν το ίδιο πράγμα να βγουν δημόσια και να το πουν. Μόνο έτσι θα πέσει το σύστημα…

Rose: ναι… μόνο έτσι θα αλλάξει η νοοτροπία…

Elsa: οπότε…ως ταινία… τι κάνουμε?

Rose: δεν ξέρω ρε συ- δεν θέλω να την προτείνω σε καμία να τη δει… είναι πολύ αηδία…

Elsa: πφφφ… όντως… τέλος πάντων, δείτε τη με δική σας ευθύνη… εμείς προειδοποιούμε πως χρειάζεται πολύ ξεψείρισμα της μαϊμούς για να καταφέρετε να βγάλετε το νόημα… και βεβαίως καλό είναι να μην έχετε φάει τίποτα με σάλτσες γιατί θα σας βγει από τη μύτη!!!

Rose: χαχαχαχαχα….κανένα κρακεράκι παιδιά… στεγνά πράγματα…! – Άντε κλείσε… μην τα θυμάμαι και ανακατεύομαι….

Elsa: χαχαχα… κάτσε ρε συ…. να βάλουμε βαθμό…

Rose: …. δεν βάζω βαθμό…. ΑΡΝΟΥΜΑΙ… χαχαχαχα…

Elsa: …χαχαχα εντάξει … σε καταλαβαίνω… κορίτσια, δεν θέλουμε να βάλουμε βαθμούς… άμα καταφέρετε και τη δείτε, ελάτε πείτε μας εσείς τι βαθμό θα βάζατε!!!

Rose: χεχεχε… συμφωνώ… πάμε για νάνι?

Elsa: …πάμε ναι… κλείνω…

Είδος: Θρίλερ/Τρόμου, Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Σέπαρντ, Σενάριο: Ρίτσαρντ Σέπαρντ, Ερικ Σ. Τσαρμέλο, Νικόλ Σνάιντερ, Παίζουν: Αλισον Ουίλιαμς, Λόγκαν Μπράουνινγκ, Στίβεν Γουέμπερ, Αλάινα Χάφμαν, Χώρα Παραγωγής: ΗΠΑ, Γλώσσα: Αγγλικά

Σχετικά άρθρα: The Prom, Γεύσεις και Χρώματα, Ένας κρυφός έρωτας, Carol, Matter, Duck Butter, Ελίζα και Μαρσέλα, A New York Christmas Wedding, The feels