Συνέντευξη στο πλαίσιο της Εικαστικής Έκθεσης “The Kiss”
στη #Rest@rt Cultural Platform
για το 
———————————————————————————————-
Γιατί δημιουργείς Τέχνη και πότε είσαι σίγουρη ότι το έργο σου έχει τελειώσει;
Αγαπώ να ζωγραφίζω. Να δημιουργώ εικόνες, συνήθως φανταστικές, που εξελίσσονται μέχρι να ολοκληρωθούν, αλλάζουν και γίνονται αυτές που θέλουν εκείνες. ΄Ετσι, κατά κάποιον τρόπο γίνομαι κι εγώ δημιουργός αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτές που μου λένε πότε να σταματήσω. Και τότε, παρατηρώντας τον εαυτό μου καταλαβαίνω ότι έχω βιώσει έξαψη, έχω απομονωθεί απ΄ οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου κι έχω βουτηχτεί κυριολεκτικά στα χρώματα.
Η δουλειά σου έχει σκοπό να περάσει κάποιο μήνυμα στο κοινωνικό σύνολο; Πώς επιλέγεις ένα θέμα; Από πού εμπνέεσαι;
Δεν ζωγραφίζω με κάποιον σκοπό παρά μόνο αν είναι να συμμετάσχω σε έκθεση ζωγραφικής που έχει συγκεκριμένο θέμα. Μου αρέσει όταν υπάρχει ένα θέμα γιατί με βάζει να σκεφτώ, με ωθεί σε κάτι νέο, να το «ψάξω» δηλαδή, όπως το να διαβάσω π.χ. κάποιο σχετικό βιβλίο ή κάποιο ποίημα. Στην έκθεση Love is Love συμμετέχω με πρόσφατα έργα μου διότι ήταν πολύ μικρός ο χρόνος για να δημιουργήσω κάτι καινούριο.
Τα θέματά μου τα αντλώ από κάτι που θα μου τραβήξει την προσοχή. Ένα ιδιαίτερο πρόσωπο, ένα συναίσθημα, μία σκέψη. Πριν κοιμηθώ, κλείνοντας τα μάτια βλέπω εικόνες που θα ήθελα πολύ να μπορούσα να τις αποτυπώσω στον καμβά. Ίσως στο μέλλον να τα καταφέρω.
Η παγκόσμια πανδημική κρίση, πόσο αντιλαμβάνεσαι ότι επηρεάζει ψυχικά και πνευματικά τον σύγχρονο άνθρωπο? Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός πως επηρέασε την καλλιτεχνική σου δραστηριότητα? Οδηγήθηκες σε νέους τρόπους έκφρασης;
Ζωγράφιζα από μικρή αλλά κατά την ενηλικίωση βγήκα στον αγώνα για τη ζωή κι έτσι άφησα πίσω την αγάπη μου αυτή, την ξέχασα μέσα στην καθημερινότητα. Την ξαναθυμήθηκα την δύσκολη εποχή της οικονομικής κρίσης που έπληξε την πατρίδα μας. Εκείνη την εποχή πολλοί άνθρωποι έψαχναν διέξοδο για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά. Πήγα λοιπόν και αγόρασα καμβά και χρώματα και σε μια μικρή γωνίτσα του σπιτιού άρχισα πάλι να ζωγραφίζω. Αγαλλίαση, δημιουργικότητα, αγωνία, ικανοποίηση, όλα τα ένιωθα! Και από τότε, συνεχίζω να ζωγραφίζω και δεν σκοπεύω να σταματήσω ποτέ!
Και φτάσαμε στο σήμερα, που παγκόσμια σχεδόν, η ανθρωπότητα πλήττεται από το covid που μας έκοψε την «κανονικότητα» της ζωής μας όπως τουλάχιστον την είχαμε συνηθίσει…
Άνθρωποι παντού ζουν μέσα στην οικονομική ανασφάλεια, έχουν χάσει τη δουλειά τους και κάποιοι μόνο από αυτούς αποζημιώνονται με ένα επίδομα. Πόσο θα κρατήσει αυτό το επίδομα, τι πιθανότητες έχουν να ξαναδουλέψουν αμέσως μετά της παρέλευσης της πανδημίας; Άγνωστο, δυστυχώς. Με μεγαλύτερη επιβάρυνση στον τομέα του Πολιτισμού που πλήττεται ολοσχερώς, στην εστίαση, στον τουρισμό.
Η ψυχολογική αναστάτωση που προκαλεί όμως, ίσως είναι ακόμη μεγαλύτερη. Πέρα από την αγωνία για το εργασιακό μέλλον, υπάρχει από την πρώτη στιγμή η αγωνία, ο φόβος μην αρρωστήσουμε. Μην βρεθούμε κι εμείς από την μεριά εκείνων που δυστυχώς δεν μπόρεσαν να τον αντιμετωπίσουν. Με καθημερινό βομβαρδισμό κακών ειδήσεων από τα κανάλια, δεν νομίζω πως υπήρξε άνθρωπος που δεν ένιωσε τον φόβο αυτό και την ανασφάλεια του τι θα γίνει αν δεν υπάρξει κρεβάτι νοσοκομείου να τον περιθάλψει αν χρειαστεί.
Όμως, επειδή θεωρώ ότι ακόμη και μέσα από τα δύσκολα μπορούμε κάτι να μάθουμε, ένα βήμα παραπέρα να κάνουμε, κάπως να εξελιχθούμε, αυτός ο φόβος και ο αναγκαστικός εγκλεισμός μπορεί και να βοήθησε σε κάποιο επίπεδο. Στο πρώτο κύμα της πανδημίας, διάβαζα, άρχισα να κάνω διαλογισμό που με βοήθησε πάρα πολύ στο να παραμένω ήρεμη, ξαναδιάβαζα και ζωγράφιζα. Και έτσι συνεχίζω και στο δεύτερο κύμα που εύχομαι να μην τριτώσει! Πάντα υπάρχουν επιλογές, μικρές, μεγάλες, πάντα υπάρχουν… Μια βόλτα έξω στον ήλιο, η παρατήρηση της βροχής, η ησυχία για να ακούσεις το κελάηδημα του κοτσυφιού, μια καλημέρα στον περαστικό, πάντα υπάρχει κάτι για να χαμογελάσει η καρδιά σου, να περάσουν τα δύσκολα, να ξημερώσει μια άλλη μέρα…
Η στέρηση βασικών ελευθεριών, πως επιδρά στη δημιουργικότητα σου;
Την περίοδο αυτή, του lock down παρατήρησα πως τα έργα μου έγιναν πιο έντονα. Πιο ξεκάθαρα. Σαν να ήθελα να ζήσω πιο δυνατά, πιο πολύ !!Δεν υπήρξαν νεκρές φύσεις. Δεν υπήρξε περιορισμός. Τα πρόσωπα, τα βλέμματα που ζωγραφίζω μοιάζουν να είναι ερωτευμένα με κάποια προσμονή.
Νομίζω πως αυτό έγινε γιατί όσο και να προσπαθώ να περάσω όσο πιο ήρεμα γίνεται αυτή την περίοδο, δεν αντέχω άλλον περιορισμό. Μου λείπει το να μπορώ να πάω όπου θέλω και όποτε θέλω χωρίς να πρέπει να εξηγήσω, μου λείπει το να μπορώ να συναντήσω και να αγκαλιάσω όποιον θέλω χωρίς να φοβάμαι μην και τυχόν προκαλέσω ή μην πάθω κακό στην υγεία. Θέλω όλο αυτό να τελειώσει γρήγορα!
Ο έρωτας τι θέση έχει κατά τη δημιουργία των έργων σου;
Ως τότε αλλά και μετά θα συνεχίσω να ζωγραφίζω εμπνευσμένη κυρίως από τον έρωτα. Ο έρωτας εξάλλου είναι η ίδια η ζωή, η ίδια η δημιουργία! Πρόσωπα ανδρικά, γυναικεία, κορμιά, φιγούρες, γραμμές που παραπέμπουν σε σώματα που προσκαλούν στην ηδονή, είναι αυτά που κυρίως με εμπνέουν. Ακόμη κι αν το κύριο θέμα μου σε ένα έργο δεν είναι ο έρωτας, εγώ με έρωτα το δημιουργώ και αυτόν βλέπω σε πολλά από τα έργα μου.
Όλα τα έως τώρα στοιχεία των κοινωνικών επιστημόνων δείχνουν ότι τα ΛΟΑΤ άτομα υπόκεινται μεγαλύτερη καταπίεση εν μέσω πανδημίας. Θα στήριζες καμπάνιες για τα δικαιώματά τους προκειμένου στην επόμενη πανδημική κατάσταση να βρίσκονται σε μια κάπως πιο ισότιμη κατάσταση; για παράδειγμα ως άνθρωπος των τεχνών θα στήριζες το δικαίωμα σε γάμο; τη δυνατότητα τεκνοθεσίας;
Love is love λοιπόν παντού και πάντα, και αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο συμμετέχω στην έκθεση αυτή! Κλείνοντας κάνω μία ευχή. Είθε όλοι οι άνθρωποι να βιώνουν την αγάπη όπως ο καθένας και η καθεμία το επιθυμεί. Χωρίς περιορισμούς και αγωνία για την κριτική από την κοινωνία, είθε ο έρωτας να βιώνεται ελεύθερα και χωρίς ενοχές αλλά με σεβασμό στην ιδιωτικότητα και την προσωπικότητα του ατόμου. Και οπωσδήποτε με δικαιώματα (εργασιακά, κοινωνικά όπως δικαίωμα στον γάμο ή στην τεκνοθεσία) που δεν θα εξαρτώνται από τις ερωτικές επιλογές αλλά από άλλες ιδιότητες που διακρίνουν καθένα και καθεμία πολίτη.
Σύντομο βιογραφικό σημείωμα: Η Ευδοξία ασχολείται με την ζωγραφική από αγάπη για δημιουργία όπως την φαντάζεται και είναι αυτοδίδακτη. Έχει κάνει λίγα μαθήματα σε εργαστήριο ζωγράφου. Έχει επίσης λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και τελευταία σε διαδικτυακές εκθέσεις ζωγραφικής. Έχει εκδώσει σε μορφή βιβλίου, έργα της εμπνευσμένα από ζευγάρια της Αρχαίας Ελλάδας με ποίησή της σε χαϊκού. Τα έργα της μπορείτε να τα δείτε εδώ. Στοιχεία επικοινωνίας: mail: panselinos11@yahoo.gr
