Σύνταξη κειμένου: Κατερίνα Αθητάκη
Μετά από μέρες καυτής ζέστης στο Κέιπ Τάουν, το σούρουπο ήρθε με μια πυκνή ομίχλη, ένα απόκοσμο σύννεφο κατέβηκε και σκέπασε την πόλη.
Η Μητέρα Πόλη ενώθηκε με ολόκληρο τον κόσμο καθώς θρηνούμε την απώλεια ενός από τους πιο διάσημους κατοίκους της και πιθανότατα του σπουδαιότερου ανθρώπου που περπάτησε στη Γη στη διάρκεια της ζωής μας.
Το Table Mountain και το Δημαρχείο φωτίστηκαν με μωβ χρώμα για να τιμήσουν τον Αρχιεπίσκοπο αλλά κυρίως για να υπάρξει ένα φυσικό μέρος συγκέντρωσής μας για να αποτίσουμε φόρο τιμής, για να δώσουμε τα λουλούδια μας και τις κάρτες για την οικογένεια.
Καθώς περπατούσαμε στους δρόμους, μασκοφόροι άγνωστοι μεταξύ μας, γνέφαμε δακρυσμένα ο ένας στον άλλο, σαν να μην ταιριάζουν τα λόγια αυτή τη στιγμή.
Η αλήθεια είναι ότι δεν κλαίμε για τον άνθρωπο που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης, που πολέμησε το απαρτχάιντ, που εδραίωσε το rainbow έθνος μας και ένιωθε υποχρεωμένος να μιλήσει φωναχτά ενάντια στην αδικία όπου κι αν την έβλεπε.
Κλαίμε για τον εαυτό μας, κλαίμε την απώλεια μας. Κλαίμε για το κενό που δημιουργήθηκε και φοβόμαστε ότι δεν μπορεί ποτέ να καλυφθεί.
Δεν βλέπουμε κανέναν σαν αυτόν σε κληρικούς, πολιτικούς ή ηγετικούς κύκλους στη χώρα μας ή στον κόσμο. Ανθρώπους που αισθάνονται τόσο βαθιά, αγαπούν τόσο ταπεινά και υπερασπίζονται το σωστό. Ακόμα και μετά το σβήσιμο των καμερών.
Αναπαύσου εν ειρήνη Desmond Emeritus Mpho Tutu. Your legend lives eternal.
When great trees fall, rocks on distant hills shudder, lions hunker down in tall grasses, and even elephants lumber after safety. When great trees fall in forests, small things recoil into silence, their senses eroded beyond fear. When great souls die, the air around us becomes light, rare, sterile. We breathe, briefly. Our eyes, briefly, see with a hurtful clarity. Our memory, suddenly sharpened, examines, gnaws on kind words unsaid, promised walks never taken. Great souls die and our reality, bound to them, takes leave of us. Our souls, dependent upon their nurture, now shrink, wizened. Our minds, formed and informed by their radiance, fall away. We are not so much maddened as reduced to the unutterable ignorance of dark, cold caves. And when great souls die, after a period peace blooms, slowly and always irregularly. Spaces fill with a kind of soothing electric vibration. Our senses, restored, never to be the same, whisper to us. They existed. They existed. We can be. Be and be better. For they existed.
Πηγή: Maya Angelou, Mamba On Line
