Elsa: Φτάσαμε! Στηθήκαμε! Είμαστε κάτω από δύο μικρά αρμυρίκια, αγκαλιά με τη σκιά, στην παραλία Αγία Κυριακή. Από τις πιο τίμιες αφίξεις που έχουμε κάνει!
Rose: Παιδιά, πραγματικά δεν ξέρω αν είναι από τις διάσημες παραλίες του νησιού – εμείς δεν είχαμε διαβάσει κάτι συγκεκριμένο. Όλοι μιλάνε για τα στάνταρ: Κλέφτικο, Σαρακίνικο, Τσιγράδο – αυτά τα πολυφωτογραφημένα, τα insta-spots, που ναι, είναι όντως πανέμορφα, δε λέω.
Elsa: Ναι, αλλά η Αγία Κυριακή βγήκε τελείως στην τύχη. Έτσι, στην ψακτική που κάναμε στο Google Maps, ξέρεις τώρα, αυτό το “ας κάνουμε ζουμ να δούμε τι παίζει εδώ κάτω”.
Rose: Και τελικά… jackpot! Μιλάμε για μεγάλη παραλία, ανοιχτή, καθόλου στριμωγμένη. Δηλαδή, ακόμα και τον Αύγουστο, λογικά, θα ανασαίνεις εδώ. Ούτε πετσέτα-πάνω-στην-πετσέτα ούτε δράματα με την ομπρέλα.
Elsa: Ναι εντάξει τώρα, να πούμε ότι είναι αρχές Ιουνίου, 4-5 του μήνα (έχουμε χάσει και λίγο τις μέρες, no judgement), και είμαστε – δεν υπερβάλλω – το πολύ 20 άτομα σε ολόκληρη την παραλία.
Rose: Η φάση είναι “σαν να την κλείσαμε για εμάς”, έτοιμες για το απόλυτο μπάνιο.
Elsa: Εγώ, βασικά, έχω τσιτσιδωθεί πλήρως – σόρι κιόλας! Τέτοια μοναξιά, τέτοια απλωσιά, πώς να αντισταθείς;
Rose: Το μόνο σίγουρο είναι ότι τον Αύγουστο θα έχει άλλο κοινό. Γιαγιά με εγγόνια, κουβαδάκι, κεφτεδάκι επειδή έχει εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο – παρκάρεις κανονικά ακριβώς πίσω – δεν είναι κουραστικό να έρθεις.
Elsa: Αν, όμως, το πετύχεις εκτός σεζόν όπως εμείς, είναι ονειρικά. Ησυχία, χώρος, γαλήνη…
Rose: Και τα νερά είναι απίστευτα! Καθαρά, τιρκουάζ, με αυτή τη διάφανη αίσθηση. Έχει αμμουδιά με μία λεπτή λωρίδα, μπροστά μπροστά στην θάλασσα, από ολολευκό, πολύ ψιλό, μαλακό βοτσαλάκι – τόσο απαλό, που ούτε που το νιώθεις στα πόδια.
Elsa: Αυτό το βοτσαλάκι είναι που κάνει το φως να διαθλάται έτσι τέλεια και βγάζει αυτό το “Μαλδίβες” χρώμα. Πολύ ανοιχτό, εξωτικό, καθόλου ψεύτικο. Και το νερό… δροσερό, αλλά όχι παγόβουνο. Απλά σε ξυπνάει.
Rose: Επίσης, να πούμε ότι δεν είναι κλειστός κολπίσκος. Το βλέμμα σου φεύγει μακριά, δεν σταματάει σε βράχια ή βουνό. Το απέραντο γαλάζιο είναι η μόνη σου εικόνα και είναι θεραπευτικό.
Elsa: Ναι, απλά να ρίξετε μια ματιά στον καιρό πριν έρθετε, γιατί άμα φυσάει από θάλασσα προς τα μέσα, εδώ φαντάζομαι θα σηκώνει μεγάλα κύματα. Σήμερα που ο αέρας είναι ανάποδα, έχουμε την τέλεια θάλασσα: ήρεμη, σχεδόν καθρέφτης.
Rose: Έχει ένα μικρό οργανωμένο κομμάτι στην άκρη δεξιά. Η υπόλοιπη παραλία όμως – που είναι και τεράστια – είναι τελείως ελεύθερη. Στήνεστε άνετα στα αρμυρίκια και όπως ξέρετε από εμάς, το ψυγειάκι σας με τις μπύρες σας, τα αναψυκτικά και τα σνάκς. Τέλεια.
Elsa: Αυτά τα μικρά, τα αυτονόητα του ελληνικού καλοκαιριού, που κάνουν τη διαφορά. Κι εμείς τώρα λέμε να χαλαρώσουμε λίγο γιατί… το βράδυ έχουμε πρόγραμμα.
Rose: Η Elsa, παιδιά, ετοιμάζεται για επίθεση. Πάλι θα τσακίσει τα κατσίκια του νησιού!
Elsa: Ναι ναι, μη γελάτε! Θα πάμε στη “Μεθυσμένη Πολιτεία”, μια ταβέρνα παραδοσιακή που μας τη σύστησαν. Έχουμε ήδη μιλήσει με τον Γεράσιμο – ο νεαρός της οικογενειακής επιχείρησης – ευγενέστατος και μας περιμένει το βράδυ.
Rose: Εγώ, βέβαια, να πω ότι δεν τρώω κατσίκι, ούτε θαλασσινά. Εννοώντας: όχι μύδια, όχι γαρίδες. Δεν τα αγαπάω.
Elsa: [πετάγεται γελώντας] φαντάζεστε λοιπόν ότι τελικώς τα τρώω όλα εγώ!
Rose: Εντάξει, κάτι θα βρω. Κανένα κεφτεδάκι, ένα μπιφτέκι, κάτι safe. Αλλά αλήθεια, παιδιά, η Elsa δεν με αφήνει να δηλώσω αποχή – γιατί τα θέλει όλα. Δεν υπάρχει μπουκιά που να περισσεύει μαζί της!
Elsa: Μα είναι δυνατόν να πάμε σε νησί και να μη δοκιμάσουμε τα signature πιάτα; Κατσίκι στη γάστρα, σουπιά με μάραθο, και ό,τι άλλο θαλασσινό μεζέ μας φέρουν; Ό,τι αφήνει η Rose, είναι υπεύθυνα στα χέρια μου!
Rose: Αυτά τα ωραία λοιπόν… Ο οδηγός μας πάει καταπληκτικά μέχρι τώρα. Είμαστε στη Μήλο και αύριο το απόγευμα πάμε Κίμωλο.
Elsa: Να πούμε και κάτι σημαντικό: το vibe του νησιού μας αρέσει πολύ. Ο κόσμος φιλόξενος, οι επιχειρηματίες που έχουμε γνωρίσει, ευγενικοί και πολύ ανοιχτοί απέναντι στην κοινότητά μας.
Rose: Να εξηγήσουμε ότι όλα τα bookings και οι επαφές γίνονται μέσα από το πλαίσιο της στήλης Elsa & Rose για το lesbianportal.gr. Είμαστε εδώ με ταμπέλα, δεν το κρύβουμε, και οι άνθρωποι μας υποδέχονται με χαμόγελο.
Elsa: Δεν είναι πάντα έτσι βέβαια – μας έχουν κλείσει και τηλέφωνα, μας έχουν ρωτήσει “τι είναι το lesbianportal;”, λες και πέσαμε από τον Άρη. Αλλά πάντα, κάπως μαγικά, πέφτουμε πάνω σε ανθρώπους που απλά είναι νορμάλ.
Rose: Και με αυτούς γινόμαστε όλοι μια παρέα. Και γι’ αυτό προτείνουμε και αυτά τα μέρη – γιατί είναι δοκιμασμένα, ανθρώπινα, φιλικά. Δεν είναι μόνο τοπία, είναι εμπειρίες με ψυχή.
Elsa: Αυτές οι ωραίες στιγμές του ελληνικού καλοκαιριού: ένα τραπέζι, ένας μεζές, μια ρακή, μια βόλτα με τη βάρκα – και ξαφνικά γινόμαστε όλοι παρέα.
Rose: Αυτά! Και τα υπόλοιπα… απόψε, όταν η Elsa θα δίνει τη μάχη της με τα κατσίκια του νησιού!
