Ο κόσμος βρίσκεται σε κρίση. Στην Υεμένη, μια γυναίκα πεθαίνει κάθε δύο ώρες κατά τον τοκετό λόγω έλλειψης μαιευτικής φροντίδας και περισσότερες από ένα εκατομμύριο έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες υποσιτίζονται έντονα. Η ανάγκη για υπηρεσίες βίας με βάση το φύλο έχει αυξηθεί κατά 37 τοις εκατό από το 2020 και 5 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν ελάχιστη έως καθόλου πρόσβαση σε υπηρεσίες μαιευτικής.
Στο Tigray της Αιθιοπίας, οποιαδήποτε πρόοδος στη μείωση της μητρικής θνησιμότητας διαβρώνεται καθώς οι συγκρούσεις καταστρέφουν τις υπηρεσίες υγείας μητρότητας. Η σεξουαλική βία ως πολεμικό όπλο είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα για τις γυναίκες και τα κορίτσια.
Στο Αφγανιστάν, το οποίο έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μητρικής θνησιμότητας στον κόσμο (638 γυναίκες πεθαίνουν ανά 100.000 γεννήσεις επιζήσαντων), ένα σύστημα υγείας στα πρόθυρα της κατάρρευσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε περίπου 51.000 επιπλέον μητρικούς θανάτους, 4,8 εκατομμύρια ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και σχεδόν διπλασιασμό του ανέφικτου στόχου για οικογενειακό προγραμματισμό από τώρα έως το 2025.
Στη Συρία , ήδη στον 11ο χρόνο των έντονων συγκρούσεων, η βία με βάση το φύλο έχει γίνει ο κανόνας, ιδιαίτερα προς «γυναίκες και κορίτσια που αντιμετωπίζουν πολλαπλές και αλληλοδιασταυρωμένες μορφές περιθωριοποίησης λόγω του φύλου, της ηλικίας, της αναπηρίας και του εκτοπισμού τους». Το ογδόντα τοις εκατό των 1,6 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν σε εσωτερικά εκτοπισμένους καταυλισμούς είναι γυναίκες και παιδιά.
Και τώρα, στην Ουκρανία, εκατοντάδες γυναίκες αναζητούν ασφάλεια στα υπόγεια για να γεννήσουν καθώς οι δρόμοι πάνω εκρήγνυνται . Τα νοσοκομεία και τα καταφύγια έχουν υποστεί ζημιές, περιορίζοντας την πρόσβαση σε όσους χρειάζονται περίθαλψη. Περισσότερα από 1,7 εκ. άτομα – κυρίως γυναίκες και παιδιά – έχουν ήδη καταφύγει σε γειτονικές χώρες και όχι μόνο.
Τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εστιάζουμε στις γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν σε καταστάσεις κρίσης σε έναν κόσμο γεμάτο συγκρούσεις. Στην κρίση λίγοι μένουν αλώβητοι. Όμως, οι γυναίκες και τα κορίτσια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα, καθώς συγκαταλέγονται μεταξύ των φτωχότερων, των πιο ανίσχυρων ως προς τα δικαιώματα και των πιο αδύναμων στις κοινότητές τους. Σχεδόν οι μισές γυναίκες σε 57 αναπτυσσόμενες χώρες στερούνται το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα της σωματικής αυτονομίας.
Με όποιον τρόπο κι αν επισπεύδεται μια κρίση – σύγκρουση, κλίμα , COVID-19 – αυτοί που είναι λιγότερο εξοπλισμένοι να την αντέξουν συχνά υποφέρουν περισσότερο. Και σε οποιαδήποτε κρίση όταν οι ανάγκες ανταγωνίζονται για την προσοχή, αυτές των γυναικών και των κοριτσιών –οι υπηρεσίες σεξουαλικής προστασίας, μητρικής περίθαλψης και έμφυλης βίας που είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση, την υγεία και το μέλλον τους– δεν πρέπει να παραγκωνίζονται ή να αγνοούνται. Ένας κόσμος στον οποίο γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά τους είναι πιο δίκαιος, σταθερός και ειρηνικός.
Όταν η κατάσταση του κόσμου ξωκύλει και η κούραση και η απαισιοδοξία απειλούν να δημιουργηθεί κρίση, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε αυτό που μας δεσμεύει: την κοινή μας ανθρωπιά και τη σταθερή και θεμελιώδη πεποίθηση ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια πρέπει να προστατεύονται και να διατηρούνται.
Για την υποστήριξη γυναικών και κοριτσιών που επηρεάστηκαν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία η UNPF παρακαλεί για επείγουσα οικονομική ενίσχυση εδώ
