Το dating σήμερα είναι δύσκολο.
Το lesbian dating, όμως, δεν είναι dating. Είναι recruitment process.
Έχει screening, συνέντευξη, background check, δοκιμαστική περίοδο και στο τέλος μπορεί να ακούσεις:
«Πέρασα τέλεια, αλλά δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη για κάτι αυτή την περίοδο.»
Συγγνώμη, βγήκαμε για ποτό ή έκανα αίτηση για θέση Senior Girlfriend;
Γιατί πριν προλάβεις να μάθεις αν η άλλη πίνει τον καφέ της σκέτο, μέτριο ή γλυκό, πρέπει να απαντήσεις:
- Τι ψάχνεις;
- Πόσο καιρό είσαι single;
- Έχεις ξεπεράσει την πρώην σου;
- Σου αρέσουν οι γάτες;
Σε λίγο θα ζητάμε και βιογραφικό.
Previous experience: τρία χρόνια σχέση, οκτώ μήνες situationship, δύο ghostings και μία πρώην που ήταν «τοξική».
Skills: επικοινωνία, ενσυναίσθηση, overthinking και ικανότητα να καταλαβαίνω ότι κάτι άλλαξε επειδή έγραψες «καληνύχτα» αντί για «καληνύχτα ❤️».
Και φυσικά υπάρχει πάντα η πρώην.
Η πρώην στο lesbian dating δεν είναι απλώς πρώην. Είναι
θεσμός. Μόνιμος guest star. Χαρακτήρας που έφυγε στη σεζόν 3 και επιστρέφει στη
σεζόν 8 χωρίς κανείς να έχει ζητήσει reboot.
«Την έχω ξεπεράσει.»
Ναι.
Και ο Τιτανικός λίγο ακούμπησε.
Την έχει ξεπεράσει τόσο πολύ που ξέρει τι story ανέβασε χθες, με ποια ήταν, ποιο τραγούδι έπαιζε και γιατί οι στίχοι ήταν «σίγουρα σπόντα».
Αλλά δεν την ενδιαφέρει. Απλώς παρατήρησε. Για την επιστήμη.
Και μετά έρχεται το:
«Είμαστε φίλες τώρα.» Το πιο αισιόδοξο ψέμα μετά το «θα
κρατήσουμε επαφή».
Άλλωστε οι ιστορίες με πρώην έχουν περισσότερα επεισόδια από
το Grey’s Anatomy.
Μετά έχουμε την emotionally unavailable.
Δεν θα σου πει εξαρχής: «Δεν μπορώ να σου δώσω σταθερότητα.»
Θα σου πει: «Θέλω να δω πώς θα πάει.»
Και θα πάει. Σπίτι σου. Ταξίδι μαζί σου. Brunch με την παρέα σου. Θα αφήσει φορτιστή σπίτι σου, θα αποκτήσει συγκεκριμένη πλευρά στο κρεβάτι και θα σου στέλνει «έφτασες;», «έφαγες;», «μου λείπεις».
Και όταν μετά από τρεις μήνες ρωτήσεις: «Τι είμαστε;»
θα σε κοιτάξει σαν να της ζήτησες κοινό στεγαστικό. «Δεν θέλω labels.»
Labels; Μα, έχεις την οδοντόβουρτα σου στο μπάνιο μου.
Η emotionally unavailable θέλει όλα τα benefits της σχέσης χωρίς να αποδεχτεί ότι είναι σχέση.
Και μετά υπάρχουν αυτές που «δεν ξέρουν τι θέλουν».
Στην αρχή ξέρουν. Πρώτο date: «Έχω κουραστεί από τα situationships.» Τρίτο date: «Θέλω κάτι σοβαρό.»
Δύο μήνες μετά: «Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη για σχέση.»
Α! Είχαμε αλλαγή στρατηγικής. Δεν ενημερώθηκαν οι stakeholders. Το «δεν ξέρω τι θέλω» είναι το check engine του dating. Μπορεί να μην ξέρεις ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα, αλλά καλό είναι να μην συνεχίσεις να οδηγείς σαν να μην άναψε τίποτα.
Και μετά φυσικά υπάρχουν τα red flags.
- Όλες οι πρώην μου ήταν τρελές.
- Χώρισα πριν δύο εβδομάδες, αλλά την έχω ξεπεράσει.
- Όταν θυμώνω εξαφανίζομαι και όταν μου περνάει το συζητάω.
Κι εσύ λες:
«Ναι, αλλά έχουμε φοβερή χημεία.»
Καρδούλα μου και η χλωρίνη με την αμμωνία έχουν χημεία. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις ανακατέψεις.
Κάπου εκεί εμφανίζεται και το κλασικό: I can fix her.
Όχι. Δεν μπορείς. Δεν είσαι συνεργείο. Δεν είσαι ψυχολόγος. Δεν είσαι software update.
Το situationship, βέβαια, είναι άλλη ιστορία.Είναι σχέση χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Δουλεύεις full-time, πληρώνεσαι part-time και δεν έχεις ασφάλιση. Μιλάτε κάθε μέρα, κοιμάστε μαζί, ζηλεύετε, έχετε inside jokes, κοινό playlist και δύο καβγάδες σχέσης.
Αλλά όταν κάποιος ρωτήσει:
«Είστε μαζί;»
«Εεε… είναι περίπλοκο.»
Όχι.
Η κβαντική φυσική είναι περίπλοκη.
Εσείς απλώς αποφεύγετε μια συζήτηση.
Και κάπως έτσι, μετά από όλα αυτά αρχίζεις να πιστεύεις ότι ζητάς πολλά.
Και όμως δεν ζητάς πολλά! Κάπου εκεί έξω θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει μία single
λεσβία που ξέρει τι θέλει, είναι emotionally available, έχει ξεπεράσει την πρώην και απαντάει στα μηνύματα σαν άνθρωπος.
Το plot twist;
Πιθανότατα κι εκείνη κάθεται αυτή τη στιγμή με τις φίλες της και λέει:
«Ρε παιδιά, πού είναι όλες οι φυσιολογικές;»
Οπότε ναι. Μπορεί να ψάχνετε η μία την άλλη.
Απλώς ανάμεσά σας υπάρχουν τέσσερις πρώην, τρία situationships, δύο avoidants και μία που «πάει με το flow».
Καλή τύχη. Και μην ξεχάσεις το βιογραφικό.
