Αγαπημένη  μου Miss Rainbow

Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με την σχέση μου…Ειμαστε μαζι 5 χρονια..Τον τελευταίο 1 χρονο έχει καταθλιψη,ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή και έχει αλλάξει όλη μας η ζωη…Το θέμα μου είναι ότι δεν έχω ξαναζήσει κάτι παρόμοιο…Νιώθω ότι απομακρυνομαστε και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω…Υπάρχουν τσακωμοι,νεύρα και από τις 2 πλευρές και καθόλου ερωτική ζωή…πως μπορώ να το διαχειριστώ;;

Μια βασανισμένη ψυχή!

Βασανισμένη μου καρδούλα,

Θέλω να σε χειροκροτήσω που έχεις αυτές τις ανησυχίες και δεν τα αφήνεις όλα στην τύχη τους. Οι σχέσεις θέλουν δουλειά. Δεν είναι τίποτα άλλο από τη δουλειά και τη διάθεση των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα σε αυτή!

Όπως γνωρίζεις η κατάθλιψη είναι μία κατάσταση ψυχικής υγείας την οποία όλες μας τη βιώνουμε διαφορετικά. Τόσα χρόνια σε αυτό το επάγγελμα και έχω δει ανθρώπους μετρημένους στο ένα χέρι να το βιώνουν με τα ίδια συμπτώματα. Και λέω συμπτώματα διότι μόνο αυτό είχαν κοινό, καθώς η ένταση αυτών ήταν τελείως διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Υπάρχουν οι άνθρωποι που το περνάν και είναι πλήρως λειτουργικοί, υπάρχουν άνθρωποι που δε μπορούν να σηκωθούν από το κρεβάτι ή να κάνουν μπάνιο και υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα. Άλλοι (οι θεϊκοί όπως τους λέω, καθώς είναι υπερδύναμη αυτό που έχουν) μπορούν να ρυθμίσουν τη χημεία του εγκεφάλου τους και δε χρήζουν φαρμακευτικής αγωγής κι άλλοι χρειάζονται αυτό το χημικό boost προκειμένου να επιφέρουν την επιθυμητή ρύθμιση που θα τους εξασφαλίσει την ευημερία τους.

Αυτό που με χαροποιεί άπειρα είναι πως για να παίρνει φαρμακευτική αγωγή σημαίνει πως δουλεύει με την εαυτή της! Το οποίο, όσο και να μην το βλέπεις αυτή τη στιγμή, είναι πάρα πολύ ελπιδοφόρο.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, και να το τονίσω με κεφαλαία γράμματα για να είμαι απόλυτα σίγουρη πως θα το καταλάβεις κι εσύ, κι όσες μας διαβάζουν: Η βασική δουλειά χρειάζεται να γίνει από την ίδια. Αν δεν κάνει τη δουλειά ο άνθρωπος που υποφέρει, η στήριξη από τους γύρω δεν μπορεί από μόνη της να φέρει την αλλαγή.

Ας πάρουμε λοιπόν ως δεδομένο πως η σύντροφός σου κάνει την προσπάθειά της και δε βασίζεται στη φαρμακευτική αγωγή. Εσύ τώρα από την άλλη βλέπεις τον άνθρωπό σου να βυθίζεται και δεν ξέρεις τι να κάνεις και είναι απόλυτα λογικό να νιώθεις έτσι. Σε αυτή τη διαδικασία, η εσωτερική δουλειά είναι δική της — αλλά δεν σημαίνει ότι είναι μόνη. Εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι υπομονή και να της κρατάς το χέρι όσο εκείνη δουλεύει με την εαυτή της.

Και τώρα θα μου πεις «Μια κουβέντα είναι το να κάνω υπομονή».. Και άδικο δε θα έχεις. Όταν ανεβαίνουν οι εντάσεις είναι απόλυτα αναμενόμενο και λογικό να ξεφύγεις κι εσύ. Δε θα σου πω «Μη μαλώσεις. Μη φωνάξεις.», δε θέλω σε καμία περίπτωση να ματαιώσεις τα δικά σου συναισθήματα. Και να φωνάξεις και να μαλώσεις και να εξωτερικεύσεις ότι έχεις μέσα σου. Θα σου προτείνω όμως να κάνεις μια ανοιχτή συζήτηση μαζί της ώστε να είσαι σε θέση να κατανοήσεις αυτό που περνάει και τους λόγους για τους οποίους το περνάει έτσι.

Θα θέσω εδώ κάποια ερωτήματα που μπορείς να κάνεις:

• Τι είναι αυτό που σε στεναχωρεί περισσότερο;
• Υπάρχει κάποια σκέψη που πυροδοτεί την κακή σου διάθεση συνήθως;
• Πώς νιώθεις όταν παίρνεις την αγωγή; Νυστάζεις ή νιώθεις κουρασμένη, δίχως ενέργεια;
• Χρειάζεσαι κάτι από εμένα;
• Μπορώ να κάνω κάτι ώστε η καθημερινότητα σου να γίνει έστω και ελάχιστα πιο βατή;

Κάνε ερωτήσεις που θα σε βοηθήσουν να κατανοήσεις τον άνθρωπό σου σε αυτή του τη μάχη. Μη διστάζετε να ρωτάτε «Τι χρειάζεσαι από εμένα όταν σου συμβαίνει αυτό;». Είναι μια ερώτηση που ξεκλειδώνει πολλά. Δεν πιέζει. Δεν απαιτεί. Δείχνει ενδιαφέρον και κάνει την άλλη να σκεφτεί και να δουλέψει μέσα της αυτό το ερώτημα.

Επίσης, σε αυτό το σημείο, να σημειώσουμε πως μερικές αγωγές έχουν αντίκτυπο στη λίμπιντο ενός οργανισμού. Αν θέλει η θεραπευόμενη μπορεί να ζητήσει από τη/ον γιατρό να εξερευνήσουν άλλη αγωγή που δε θα επηρεάζει τη λίμπιντο. Είναι λεπτό θέμα για το πώς μπορείς να το θέσεις αυτό. Σίγουρα θα πρέπει να έρθει αργότερα όταν είστε σε μία φάση με λιγότερες εντάσεις και είναι κι εκείνη σε θέση να συζητήσει περισσότερα πράγματα. Δε θέλουμε να νομίζει σε καμία περίπτωση πως την πιέζεις να κάνει κάτι που δε θέλει.

Πρέπει κάπως να φθάσεις στην κατανόηση βασανισμένη μου ύπαρξη. Με την κατανόηση έρχεται η αποδοχή, με την αποδοχή μειώνονται οι εντάσεις και με μειωμένες εντάσεις μπορείτε να έρθετε εκ νέου πιο κοντά. Από μεριά σου χρειάζεται υπομονή, επιμονή και κατανόηση.

Μέσα σε όλο αυτό, προσπάθησε να θυμάσαι ποια ήταν πριν και ποια είναι ακόμη, πίσω από αυτό που περνάει. Η κατάθλιψη μπορεί να αλλάζει συμπεριφορές, αλλά δεν σβήνει τους ανθρώπους. Και καμιά φορά, η αγάπη δεν φαίνεται όπως την ξέραμε — αλλά είναι ακόμα εκεί. Ξέρω πως το να τη βλέπεις να χάνεται σε κάνει να νιώθεις ανήμπορη.. Δεν μπορείς να τη σώσεις — και δεν χρειάζεται. Μπορείς όμως να είσαι εκεί, σταθερά, με όρια και κατανόηση. Και πολλές φορές, αυτό είναι αρκετό για να μη χαθεί μια σχέση, ακόμη και μέσα σε κάτι τόσο δύσκολο.

Δεν είναι πάντα εύκολο — αλλά η αγάπη αξίζει να τη δουλεύεις.
🌈 Miss Rainbow 🌈