Elsa: Τι να σας πούμε για την ταβέρνα του Μανώλα. Νομίζω ότι οποιονδήποτε ταξιδιωτικό οδηγό και αν ανοίξετε σχετικά με την Ψέριμο θα υπάρχει σίγουρα αναφορά στην ταβέρνα του Μανώλα. Πρόκειται για το παλαιότερο εστιατόριο στην περιοχή με τη δική του σπουδαία ιστορία.
Rose: Θα ξεκινήσουμε με το ότι το εστιατόριο ξεκίνησε το 1981. Ο ιστορικός Μανώλας, αυτή η φιγούρα με το παχύ μουστάκι που δεσπόζει στο μαγαζί έχει γίνει και card postal και έχει ταξιδέψει στις τέσσερις γωνίες της γης. Αυτή τη στιγμή το εστιατόριο το δουλεύει ο εγγονός του Μανώλα, ο Γιώργος.
Elsa: Ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος ακέραιος, «απαζάρευτος» και πολύ αυστηρός σε σχέση με τις επιλογές που κάνει για το μενού του και για τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί. Θέλουμε να ξεκινήσουμε την παρουσίαση μας από τους ανθρώπους. Εμείς με τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί, με το Γιώργο και τη γυναίκα του, με τον αδερφό του τον Μανώλη και με την Πόπη, ουσιαστικά γίναμε φίλοι. Γιατί πηγαίναμε στο συγκεκριμένο μαγαζί από το πρωί για να πιούμε καφεδάκι και να φάμε ωραίο πρωινό και το βράδυ για να φάμε.
Γενικώς εκεί αράζαμε όσες ημέρες μείναμε στην Ψέριμο, οπότε δοκιμάσαμε πολλά πιάτα αλλά κυρίως ήρθαμε σε πολύ ζεστή επαφή με τα παιδιά αυτά. Κάναμε κουβέντες, μοιραστήκαμε αγωνίες, όνειρα και ελπίδες και έχει πολύ ενδιαφέρον να μιλάς με ανθρώπους που ζουν μόνιμα σε ένα τόπο που οι κάτοικοι το χειμώνα δεν ξεπερνούν τα 15-16 άτομα! Μπορείτε εύλογα να αντιληφθείτε ότι η ψυχολογία και η ιεράρχηση αξιών σε αυτούς τους ανθρώπους είναι εντελώς διαφορετική από εμάς στους υπόλοιπους. Αυτό το θαυμάσαμε και γι’ αυτό τον λόγο χαρήκαμε πάρα πολύ που καταφέραμε όσες μέρες μείναμε στην Ψέριμο να κάνουμε παρέα με τα παιδιά.
Rose: Ένα δεύτερο στοιχείο που θέλω εγώ να τονίσω είναι η παραγωγή προϊόντων, γιατί ο Γιώργος όντως παράγει πρώτες ύλες.
Πρώτα απ’ όλα να ξεκινήσουμε με το υπέροχο τυρί που παράγει το οποίο όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες μας σερβίρεται σε ένα βαθύ πιάτο μαζί με το ζουμί του, μαζί με τα υγρά του. Ήταν πεντανόστιμο με βαθιά, πολύ πλούσια γεύση – ότι πρέπει για να ξεκινήσεις να πίνεις τα ουζάκια σου, τα τσιπουράκια σου και να βουτάς το ψωμάκι σου μέσα. Το λαδάκι επίσης είναι δική τους παραγωγή καθώς και το θαλασσινό αλάτι το μαζεύουν οι ίδιοι.
Elsa: Εννοείται ότι μαζεύουνε καπαρόφυλλα, κρίταμο και οτιδήποτε άλλο βγάζει το νησί. Στην ταβέρνα του Μανώλα είναι δεδομένο ότι θα φάτε καλά. Είναι τόσα χρόνια εστιατόριο και πραγματικά υπάρχει πολύ μεγάλη αγάπη και φροντίδα πάνω στην προετοιμασία του φαγητού. Εμείς είμαστε εδώ όχι για να διαφημίσουμε την ταβέρνα αλλά για να σας πούμε τι φάγαμε, να σας κάνουμε να ζηλέψετε και να σας προτείνουμε τι να φάτε κι εσείς.
Rose: Λοιπόν, καλά, εννοείται θα πάρετε τη σαλατούλα με το παραδοσιακό τυράκι το μερμιζέλι και εννοείται καλά θα κάνετε να πάρετε και το σαγανάκι τυρί που έχει από πάνω την πιο νόστιμη μαρμελάδα ντομάτα που φτιάχνει ο Γιώργος! Είναι λουκούμι, πολύ δυνατή γεύση που δεν το περιμένεις ότι θα δοκιμάσεις στην Ψέριμο.
Rose: Συνεχίζοντας με τις χειροποίητες εκπλήξεις, πρέπει να μιλήσουμε για το τζατζίκι – γιατί πρέπει να σας πω για την περιπέτεια αυτή.
Elsa: Τι περιπέτεια έχεις να περιγράψεις πάλι αγάπη μου?
Rose: Τι άλλο! Ό,τι αντιλαμβάνεται το κόσμος. Το τζατζίκι ήτανε τούμπανο το έφαγε σχεδόν όλο η Elsa και ευτυχώς που στη συγκεκριμένη παραλία κοιμόμασταν σε ανοιχτό τεντάκι και όχι σε κλειστή σκηνή. Αλλιώς ξεκάθαρα θα κοιμόταν στην αμμουδιά μόνη της.
Elsa: Ε μα τώρα θα πρέπει να μας κάνετε σχόλια! Βρε παιδιά – για εμένα κάτι τέτοια είναι οι «θυσίες» που πρέπει να γίνονται μέσα σε ένα ζευγάρι. Συγγνώμη δηλαδή. Πας σε ένα μέρος που ο τύπος έχει φτιάξει ένα τζατζίκι κόλαση. Δε θα το φας;;; Φυσικά και θα το φας. Το πρόβλημα ποιο θα είναι; ότι η καλή σου ή ο καλός σου μετά θα σε βγάλει απ’ το δωμάτιο; Να φάει και το ταίρι σου για να το απολαύσετε μαζί και μετά να μην σας πλησιάζουν τα κουνούπια… χαχαχαχα….!
Rose: χαχαχαχα… Καλά βρε μωρό μου δεν είπαμε να μην το φας. Πολύ καλά έκανες και το έφαγες κι εγώ δοκίμασα και πράγματι ήταν πάρα πολύ ωραίο. Απλώς σου σχολιάζω το ότι το έφαγες ΟΛΟ. Στην παραλία, κανένας δεν έστρωσε την ψάθα του δίπλα μας σε ακτίνα 2 μέτρων!!
Elsa: βρε… δεν φτάνει που δημιούργησα ζώνη αναχαίτησης τουριστών γύρω μας… Αντί να μου φέρνεις για πρωινό το ψωμάκι μου με μπόλικο τζατζικάκι απλωμένο! Χαχαχα… Αυτό είναι κορίτσι μου το τζατζίκι το σωστό. Που το φχαριστιέσαι!
Rose: Εντάξει, δίκιο έχεις. Κάποιες γεύσεις Ελλάδας, πρέπει να παραμένουν αυθεντικές. Γενικώς αυτό συναντήσαμε στην ταβέρνα του Μανώλα. Την αυθεντικότητα στις παραδοσιακές γεύσεις. Μια ξεκάθαρη μαγειρική εμπειρία στην παραδοσιακή κουζίνα. Γιαυτό έχει τόσες άριστες κριτικές. Γιατί τρώει καλά ο κόσμος εδώ.
Elsa: Ακριβώς αυτό. Ελληνική κουζίνα με καλομαγειρεμένα πιάτα με εξαιρετικές πρώτες ύλες. Λοιπόν πάμε τώρα να πούμε και τα κυρίως που φάγαμε. Πες μας εσύ για το μπιφτεκάκι να πω μετά εγώ για τα άλλα, τα σοβαρά κρέατα.
Rose: Γιατί μωρέ αγάπη, το μπιφτέκι δεν είναι σοβαρό κρέας;;;!!!
Elsa: χαχαχα, εντάξει, θεωρώ πως ο κούνελος είναι πιο σοβαρός παίκτης!
Rose: Τον ήξερες προσωπικά τον κούνελο; Ήξερες και την αγελάδα του μπιφτεκιού;;;!!!
Elsa: Μπορεί και να τον ήξερα τον κούνελο. Παίζει να ήταν αυτός που ήρθε το ξημέρωμα στην παραλία και ανέβηκε στο sleeping bag μου! Τον είδα εγώ- καλό παιδί ήταν! Δεν ξέρω αν ήταν ο ίδιος που έφαγα μετά, αλλά μου φάνηκε πολύ σοβαρός…!!!
Rose: (κλαίμε από τα γέλια) Το προηγούμενο πρωί, γύρω στις 6, είχαμε μια επίσκεψη στην παραλία από ένα συμπαθέστατο άγριο κουνέλι, που ήρθε πάνω μας, μας μύρισε και συνέχισε τη βόλτα του. Πρώτη εγώ τον πήρα χαμπάρι και ξύπνησα χαμηλόφωνα την Elsa για να τον δει. Με μισό μάτι η καλή μου, τον κοίταξε που ήταν σχεδόν πάνω της και του είπε «Καλημέρα κούνελε. Δείχνεις πολύ νόστιμος»…
Elsa: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ…ήταν αυθόρμητο βρε μωρό μου!
Rose: αυθόρμητο αγάπη μου είναι να πεις «αχ τι όμορφο κουνελάκι» … όχι «τι νόστιμος που είσαι»… χαχαχαχα… να πω τώρα για το μπιφτέκι μου;;;
Elsa: χαχαχα ναι βεβαίως να πεις. Ας επανέλθουμε στα πιάτα του Γιώργου! Εσύ πλέον σε αυτόν τον οδηγό που κάνουμε εδώ και 4 χρόνια, έχεις πάρει την ειδίκευση του μπιφτεκιού στη στήλη των εστιατορίων, οπότε με χαρά θα σε ακούσουμε.
Rose: Εντάξει, ανταποκρινόμενη στο ρόλο μου θα προτείνω στον κόσμο να παραγγείλει το μπιφτέκι του Μανώλα γιατί ήταν ζούμερο, πεντανόστιμο με εξαιρετικά ωραία ζύμη. Γενικά στα μπιφτέκια παίζουν πολλές συνταγές. Αυτό που έφαγα εγώ από τα χεράκια του Γιώργου, ήταν πολύ καλό. Σωστή αναλογία σε μυρωδικά ώστε να συνοδεύουν γευστικά τον κιμά και να μην τον καλύπτουν. Και το ψήσιμο όπως ακριβώς πρέπει. Σερβίρεται με πατατούλες τηγανιτές και όπως θα δείτε και από τις φωτογραφίες, μιλάμε για τη σωστή την πατάτα την τίμια την φρέσκια!
Elsa: Νομίζω πως αυτό με τις πατάτες πλέον έχει γίνει mast με μας. Νομίζω ότι θα μιλάμε με επιχειρηματίες για να επισκεφτούμε τα μαγαζιά τους και μπορεί να κόβουν πλέον φρέσκες πατάτες μόνο για μας, που έχουν καταλάβει ότι μόνο αυτές τρώμε.
Rose: Εγώ πάλι νομίζω ότι είναι βασικό ζητούμενο σε Ελληνικό εστιατόριο το να έχει φρεσκοκομμένες πατάτες. Και εδώ από τις φωτογραφίες, μπορείτε να δείτε πως η πατάτα είναι αυτή που πρέπει να είναι. Φρέσκια και τηγανισμένη στο σωστό λάδι. Χρυσαφένια.
Elsa: Ωραία λοιπόν και αφού μας περιέγραψε με χαρά η Rose το μπιφτεκάκι της να σας πω εγώ για τον κούνελο….! Γενικά η Ψέριμος είναι γεμάτη άγρια κουνέλια τα οποία γυρνοβολάνε γενικώς. Οπότε φαντάζεστε πόσο καλή είναι η πρώτη ύλη για ένα πιάτο που ομολογουμένως είναι απαιτητικό.
Το κουνέλι που φάγαμε στου Μανώλα, ήταν σε μια σάλτσα λεμονάτη και ήταν λουκούμι. Μαλακό κρέας, αρκετά αρωματικό (αυτή η υπέροχη γεύση του συγκεκριμένου κρέατος), έβγαινε από το κόκκαλο από μόνο του και η σαλτσούλα ήταν δεμένη σωστά και τόσο γευστική και που έγλυφες τα δάχτυλά σου. Ήταν μια ωραία έκπληξη για μένα γιατί συνήθως το κουνέλι το βρίσκω ως στιφάδο. Εδώ το φάγαμε λεμονάτο και πραγματικά ήταν υπέροχο για τον ουρανίσκο μου.
Rose: Γενικά όπως σας είπαμε, ερχόμασταν κάθε μέρα εδώ. Οπότε φάγαμε, πολλά από τα πιάτα του Γιώργου, τα οποία ήταν όλα ένα προς ένα. Νομίζω δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να σας αναλύσουμε για το κατσίκι του γιατί επίσης θα βρείτε πολλαπλές αναφορές σε άλλους ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Elsa: Μα τους στέλνεις να πάνε να διαβάσουν αλλού;;;;!!! χαχαχαχαχα …τι είναι τούτη!!! Θα μας το κλείσει το μαγαζί !! Χαχαχαχα… Εμείς να τα πούμε αγάπη μου, οι αναγνώστες μας θέλουν να διαβάσουν τη δική μας κριτική…!!!! Ωραία είσαι εσύ! «Μπείτε αλλού να διαβάσετε για το κατσίκι»…!!!!
Rose: χαχαχαχα… δεν εννοώ αυτόοοο… Εδώ, εμάς θα διαβάσουν – απλώς επειδή το κατσίκι του Μανώλα είναι ξακουστό, έρχεται κόσμος στην Ψέριμο για να φάει αυτό το διάσημο πιάτο. Οπότε, τι να πούμε εμείς παραπάνω; Το ξέρουν ήδη- το έχουν διαβάσει και αλλού… αυτό εννοώ!
Elsa: …παιδιά, καταλαβαίνετε τι τραβάω έτσι; Ξέρετε ήδη πως τα κείμενα με τις εντυπώσεις μας είναι η απομαγνητοφώνηση της κουβέντας μας. Και σας τη δίνουμε ως έχει. Βλέπετε τι έχω να διαχειριστώ….!!! Χαχαχαχα… Οπότε θα κλείσω την κριτική μας, τονίζοντας πως ΟΝΤΩΣ ότι έχετε ακούσει για το κατσίκι είναι αλήθεια! Το επιβεβαιώνουμε και εμείς. Υπέροχο κρέας, τόσο νόστιμο και μαλακό και τόσο καλομαγειρεμένο! Το παραγγείλαμε νομίζω όλες τις φορές που καθίσαμε για φαγητό εδώ, ως το στάνταρ πιάτο!
Rose: Όταν λοιπόν αποφασίσετε να έρθετε στη μαγική Ψέριμο, ελάτε στου Μανώλα και απλώς αφεθείτε στο ρυθμό μιας άλλης εποχής. Θα χαλαρώσετε και θα απολαύσετε γεύσεις παραδοσιακές. Θα ζήσετε αυτό που λέμε «ελληνικό καλοκαίρι».
Elsa: Μια παρέα θα γίνετε. Με όλους εδώ. Το μαγαζί στο προκαλεί. Ο χώρος έχει κάτι που σου αλλάζει τη διάθεση και σε κάνει πιο εγκάρδιο. Μια οικειότητα με τα διπλανά τραπέζια, θα αναπτυχθεί από μόνη της. Και θα καταλήξετε μια μεγάλη παρέα!
