Μάϊος 2012
32 οροθετικές γυναίκες οι περισσότερες χρήστριες συνελήφθησαν άδικα, κατηγορήθηκαν αναίτια, διαπομπευτήκαν και φυλακίστηκαν. Στημμένες στην αίθουσα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, φωτογραφήθηκαν προφιλ ανφας ολοσωμες και υποχρεώθηκαν σε τεστ για τον ιό ΗIV.
Τα προσωπικά και ιατρικά τους στοιχεία δίνονται στη δημοσιότητα για την «προστασία» των αρσενικών πελατών τους και κατ’ επέκταση της «ελληνικής οικογένειας». Η Εισαγγελία βασισμένη σε μια υγειονομική διάταξη, την 39Α του 1940, δημοσιοποίησε τις φωτογραφίες τους τις οποίες συνόδευσε με όλα τα προσωπικά τους στοιχεία, όνομα, επώνυμο, τόπο καταγωγής, διαμονής.
Αυτή η υγειονομική διάταξη ενεργοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2012 από τον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο ο οποίος αργότερα έριξε την ευθύνη της διαπόμπευσης αποκλειστικά στον εισαγγελέα.
Με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας το κράτος προέβη σε σωρεία παρανομιών αναφορικά με την προσαγωγή, τη σύλληψη και την κράτησή τους. Συνελήφθησαν αρχικά 96 γυναίκες που βρίσκονταν σε δρόμους γύρω από την Ομόνοια, οι οποίες αφού οδηγήθηκαν στο τμήμα μεταγωγών της Πέτρου Ράλλη, σε καθεστώς στέρησης της ελευθερίας τους υποχρεώθηκαν να κάνουν τεστ διάγνωσης της HIV λοίμωξης.
Συμφωνα με το κατηγορητήριο ήταν εκδιδόμενες και μετέδιδαν εν γνώσει τους και με πρόθεση τον HIV ενώ οι περισσότερες δεν είχαν υποβληθεί ποτέ σε ιατρικές εξετάσεις (επομένως δεν γνώριζαν ότι ήταν φορείς HIV). Στο ντοκιμαντέρ της Ζωής Μαυρουδή καταγράφεται η περιπέτεια αυτών των οροθετικών γυναικών ενώ ο Α. Λοβέρδος εμφανίζεται να λέει: “Επιθυμία μας θα ήταν τους πελάτες όλων αυτών των γυναικών να τους είχαμε φωτογραφία και να τους βγάζαμε και αυτούς. Γιατί πρέπει επιτέλους η Ελλάδα να κάνει τη σχετική πράξη, αδίκημα”.
Ιανουάριος 2024
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κρίνει ότι τα δείγματα αίματος από δύο προσφεύγουσες συντελούσαν παρέμβαση στην ιδιωτική τους ζωή και σημείωσε ότι αυτό δεν ήταν σύμφωνο με το νόμο κατά την έννοια του άρθρου 8 της Σύμβασης, δεδομένου ότι οι επίμαχες διατάξεις εσωτερικού δικαίου θα έπρεπε να ήταν προβλέψιμες όσον αφορά στις επιπτώσεις τους για τις προσφεύγουσες. Ειδικότερα, το Δικαστήριο σημείωσε ότι καμία από τις διατάξεις που ανέφερε η ελληνική κυβέρνηση δεν ήταν ικανή να δικαιολογήσει την ιατρική παρέμβαση, είτε γίνεται από αστυνομικούς είτε από γιατρούς, όπως αυτή που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε περαιτέρω παραβίαση του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) όσον αφορά τέσσερις προσφεύγουσες, λόγω της δημοσίευσης στοιχείων που τις αφορούσαν αφού αποτέλεσε δυσανάλογη παρέμβαση στο δικαίωμά τους στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. Τα ονόματα και οι φωτογραφίες αυτών των τεσσάρων προσώπων και η πληροφορία ότι ήταν οροθετικές, είχαν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ελληνικής αστυνομίας και μεταδόθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης. Η Εισαγγελική Αρχή επίσης δεν είχε επιχειρήσει να εξακριβώσει εάν άλλα μέτρα, ικανά να εξασφαλίσουν λιγότερη έκθεση των τεσσάρων προσφευγουσών στα μέσα ενημέρωσης, θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί στις περιπτώσεις τους.
Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η Ελλάδα οφείλει να καταβάλει συνολικά 70.000 ευρώ στις προσφεύγουσες για ηθική βλάβη. Η αποφαση αυτή δικαίωσε τα θύματα της κρατικής βαρβαρότητας. Υπαρχουν όμως άτομα που ποτέ δεν θα δικαιωθούν γιατί απλά έχουν φύγει από τη ζωή. Αυτή η ντροπή θα συνοδεύει πάντα, όχι μόνο τον Α.Λοβερδο αλλά και τη χώρα ολόκληρη.
ΠΗΓΕΣ:
http://www.legalnews24.gr/2024/01/2012.html
https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/mia-diarkis-diapompeysi
